Mga Tula sa Aking Anak at Asawa (16)

XVI. Lawas

Duyan ang yayat kong bisig,

anak, at dito kita pinaghehele.

Nang maidlip, ipinagkatiwala kita sa kuna.

Kasabay ng ngalay, ng batak ng halubigat,

hinatak ang tingin ko sa malambot na uniberso

na naiwan sa aking kanang braso.

Rabaw ng pilapil sa mga natuyong bukirin?

Kalsada’t kalyehon ng mga nagdidigmaang lungsod?

Kikiwal-kiwal na bituka ng burukratismo?

Mapa ng kung saang daan

ng mga sangandaan ng isip at alalahanin?

Maraming marahil

ang dahil ng mga hilahil.

Ngunit ang tiyak ko lamang sa ngayon:

ito ang palatandaan sa iyong

limang buwan na lawas at bigat;

nagsasala-salabid ang lamat

na bumakat sa aking balat

tulad ng daldak na guhit sa palad.  #

Mga Tula sa Aking Anak at Asawa (15)

XV. Titig

Parang balon na malalim

ang iyong iyak, anak.

Laluna’t di matiyak

ang pinagbubukalan ng luha.

Pinadedede ka naman.

Pinaghehele sa ugoy ng oyayi at duyan.

May kung anong kirot ang kumukurot

sa ubod ng loob kapag tinititigan mo ako

habang pumapalahaw ka at nag-aalboroto.

Dahil ang mata mo ay mata ko rin,

sabi nga nila at ng sinumang nakakakita.

Ang titig ang nagiging wika ng ating mga puso

na tahimik, matalas na nag-uusap tungkol

sa mga bagabag at alalahanin.

Ngunit hindi nagpapanagpo ang ating mga tingin.

Hindi ko tuloy masalok

ang iyong luha upang mapahid ang mga ito.

Nang kalungin ka ng iyong nanay,

naunawaan ko, mula doon ang sagot.

Sa inyo lamang mag-ina

ang wika sa gitna at pagitan ng kalawakan.

Dahil sa pagitan natin ay ang puwang na sinisisid,

pinupunan ng nanay upang mabuo ang pagtahan.

Inukit na saysay ang gramatika sa balon ng buhay:

babasaging uniberso na siyam

na buwang nakalutang sa sinapupunanan. #

Mga Tula sa Aking Anak at Asawa (14)

XIV.Iyak

Parang iisa lamang ang uha at iyak

ngunit palaisipan ang dahilan.

Maaaring

gutom, gustong dumede

inagawan ng antok, hanap ay ugoy

di mapakali, dahil dumumi o naihi

gustong magpahele, dahil naglalambing.

Ngunit kung halos mabanat na ang mga ugat

at litid sa leeg, at wala sa mga ito ang dahilan

maaaring meron siyang dinadaing.

Doon mo mararamdaman na ang pag-iyak

ay kurot ng ligalig at aasamin mo na

sana ay nakakapagsalita na siya

upang bigyang hugis ang danas na sakit. #

Mga Tula sa Aking Anak at Asawa (13)

XIII. Ang bunsong kapatid ng tula

Kanina, sabay na dumating

ang Musa ng talinghaga

at ang iyak ng bata.

Sa unang pagkakataon,

ipinagkanulo ko ang aking selosang tula

sa iyak ng anak kong nasa kuna at nag-aapuhap ng kalinga.

Maiintindihan nya rin ako.

Dahil kailangang magpaubaya

at magpasintabi ng Musa-Tula

sa kanyang bunsong kapatid na umuuha. #

Mga Tula sa Aking Anak at Asawa (12)

XII. Himbing

Sa gitna ng kanyang alimpungat at himbing,

ang sariling daigdig na kanyang hinahabi.

Hindi dapat mapatid ang lubid

ng pasalit-salit na buntong-hininga.

Kaya kapag nabato-balani ka niya,

natututuhan mong kailangang ilapat

ang pinakamasinsin na katahimikan:

ang mahinhing bigat na lapat ng yapak

ang kiming pagpikit ng screen ng pinto

ang malambot na paghaplos sa kanyang bumbunan

at sa kanyang malutong na buto at kalamnan

kahit ang iyong marahang ihip

ng llyebo kwarentang tinig at hininga.

Dahil kung hindi,

mawawala sa pagkapako at pagkakaayon

ang lahat ng lawas at malulunod,

ikakandado niya tayo ng titig sa hangin.

Sa kanyang hugis puso't matimyas na labi

ay ang kanyang ngalangalang binabatak ng iyak:

ang palatandaang may nakapasok na hindi inaasahan

sa kanyang malutong at babasaging daigdig. #

Mga Tula sa Aking Anak at Asawa (11)

XI. Dalisay na galak

Hinahanap natin sa kanya

ang lagda ng dugo

ang mapa ng ating anino.

Para tayong mapangahas na manlalakbay

na kinakapa ang dilim ng daan

ang alon sa kanyang balat

ang arko sa kanyang kilay

ang dagat sa kanyang noo

ang bukal sa kanyang labi

ang baliktad na Bulkang Mayon sa kanyang baba

ang tulay ng San Juanico sa kanyang leeg

ang dalisay na hininga sa kanyang dibdib

ang babasaging uniberso sa dulo ng kanyang kuko

ang batong buhay na nasa kanyang tuhod

ang ugat ng badhi na nasa kanyang talampakan.

Matutuwa tayo kapag nakita natin ito.

O naaninag kahit papaano.

At kung may salamin lamang sa ating harapan,

habang ginagawa natin ito,

nadiskubre na rin natin marahil

ang ganitong tagpo noong tayo'y isilang:

dahil doon natin nauunawaan

ang kahulugan nang dalisay at bunsong galak. #

(Disclaimer: Ang litrato ay hindi pag-aari ng may-akda. Ito ay halaw lamang sa Google. Inilangkap ang larawan sa orihinal kong tula upang makapag-ambag sa visual na imahen ng tula. Ang litrato ay mula sa http://www.google.com.ph/imglanding?q=Father+looking+at+his+baby+son&hl=en&biw=1003&bih=369&gbv=2&tbm=isch&tbnid=_RflMdLFzuIFAM:&imgrefurl=http://www.givenlife.com/weekly/2010/09/you-yes-you-are-a-child-of-god/&imgurl=http://www.givenlife.com/images/weekly/father_son.jpg&w=300&h=239&ei=BXWyTfnLA4yuvgP1u-iIBw&zoom=0&iact=rc&page=1&tbnh=92&tbnw=116&start=0&ndsp=10&ved=1t:429,r:5,s:0

Tula Tungkol sa Aking Anak at Asawa (10)

X. Ang Aral

Kung matututo lamang

tayo sa kanya,

napakaganda ng daigdig:

Ito ay isang bote ng dede.

Hindi niya ito nakikita na

kalahating walang laman

kundi kalahating puno.

At ihahatid siya sa malambot na daigdig ng idlip.

Kung saan kulay bahaghari ang mga panaginip. #

(Disclaimer: Ang litrato ay hindi pag-aari ng may-akda. Ito ay halaw lamang sa Google. Inilangkap ang larawan sa orihinal kong tula upang makapag-ambag sa visual na imahen ng tula. Ang litrato ay mula sa
http://www.layoutsparks.com/1/46109/rainbow-colorful-clouds-design.html